خوش آن کاروانی که شب راه طی کرد.
.
.
.
وقتِ خواب شد و بی حرف و تماسی دراز کشیدیم. تمام ِ ساعت‌های قبل را منتظر ِ واکنشی بودم تا از بی‌تکلیفی ِ احساسی و کلافه‌کننده‌ای که در آن نگه‌ام داشته بود خلاص شوم.
نصفِ شب، یک لحظه بیدار شدم و خودم را در وضعیتی پیدا کردم که از پشت بغل‌ام کرده بود. خواب بود.
انگار که از وسطِ برف و سوز ِ کشنده‌ای به خانه‌ای بی‌صدا و خوش‌بو، گرم و پرنور رسیده باشم.
.
مهدی
9 پیام



Blogger آدم آهنی می‌گوید
شانس اوردی
21:37  
Blogger شایان می‌گوید
«...از پشت بغل‌ام کرده بود. خواب بود.»
جالب بود، خوابی و آغوش از پشت. خیلی باحال میشه وقتی تو بیداری و دیگری در خواب تو رو بغل می کنه. شاید تو خواب بودی... .
مرسی!
00:43  
Anonymous reza می‌گوید
شيريني انتظار مباركت باشد.
02:58  
Anonymous reza می‌گوید
شيريني انتظار همچنان مباركت باشد.
11:43  
Anonymous هرمزد می‌گوید
او بیدار و تو خواب

تو هشیار و تو مست
14:18  
Anonymous ناشناس می‌گوید
کلی حسرت در من زنده شد با این پست
23:18  
Blogger اندوه پرست می‌گوید
انتظار ...
صبر ...
سخت ولی خوشایند ...

تبریک ...
بوس
20:05  
Anonymous ناشناس می‌گوید
خوش میگذره؟!!!!!
17:07  
Anonymous mehdi barzin می‌گوید
salam hamzad,albate hava onghadr sard nashoode.ama omidvaram dige sardet nashe
17:32  
ارسال يک نظر
<< صفحه‌ی نخست