. . . یک جا از کتابِ تهوع ِ سارتر میگوید ساعتِ سهِ بعد از ظهر برای هر کاری که آدم میخواهد بکند یا خیلی زود است یا خیلی دیر. به نظرم بیست و نه سالگی هم همین طور است. .
دوستی می گفت که این سن عدد قراردادی بیش نیست.مساله زمانی تلخ میشه که در مقام مقایسه بر می آییم. مهم اینه که حال رو از همین الان درست برنامه ریزی و اجرا کنیم.
بهبد درست میکهباید گفت مبارکه
یک جا از یک کتاب تهوع آور سارتر می گوید...
؟
تشابه جالبی بود.
مهم اینه که حال رو از همین الان درست برنامه ریزی و اجرا کنیم.